بازار
اولدوز خبر رسانه خبری اولدوز
🌫️ پارس آباد 6° مه نوامبر 17, 2026 --:--
آخرین اخبار
اخبار

میراث ناملموس، مرزهای فرهنگی را به پل‌های هم‌زیستی تبدیل می‌کند

دانشجوی دکترای تاریخ و پژوهشگر گردشگری فرهنگی با تاکید بر نقش میراث ناملموس در تقویت هم‌زیستی اقوام گفت: پاسداری از آیین‌ها، روایت‌ها و سنت‌های مشترک، زمانی به عاملی برای همبستگی اجتماعی تبدیل می‌شود که با احترام به تنوع فرهنگی، مشارکت…

میراث ناملموس، مرزهای فرهنگی را به پل‌های هم‌زیستی تبدیل می‌کند

علیرضا نعمتی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، میراث‌ناملموس را بخشی از حافظه زنده و مشترک جوامع دانست و اظهار کرد: حیات این میراث به حضور در زندگی روزمره مردم و انتقال پیوسته از نسلی به نسل دیگر وابسته است. شناخت، پاسداری و ترویج مسئولانه این گنجینه فرهنگی می‌تواند زمینه‌ساز نزدیکی اقوام، تقویت درک متقابل و تحکیم پیوندهای اجتماعی باشد.

او با اشاره به کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو، تصریح کرد: پاسداری از میراث ناملموس به ثبت و مستندسازی محدود نیست و پژوهش، آموزش، احیا و انتقال سنت‌ها را نیز در بر می‌گیرد. این رویکرد بر احترام متقابل، حقوق بشر و مشارکت جوامع حامل میراث استوار است و نباید به ایجاد انحصار فرهنگی یا محروم‌کردن دیگران از سنت‌های مشترک منجر شود.

نعمتی با تاکید بر نقش حافظه جمعی در شکل‌گیری هویت فرهنگی، افزود: داستان‌سرایان، خنیاگران، هنرمندان و آموزگاران در طول تاریخ، حاملان و انتقال‌دهندگان خاطره فرهنگی بوده‌اند. تجربه تاریخی ایران نیز نشان می‌دهد که کاروانسراها، خانقاه‌ها، آیین جوانمردی، سنت‌های عشایری و دادوستد میان جوامع مختلف، بسترهای مهم تعامل و هم‌زیستی فرهنگی بوده‌اند؛ پیوندهایی که همچنان در نغمه‌ها، روایت‌ها و سنت‌های اقوام ایرانی بازتاب دارند.

این پژوهشگر گردشگری فرهنگی، موسیقی بخشی‌های خراسان، روایت‌های مشترک «عاشیق غریب و شاه صنم» و سنت نقالی و نقاشی قهوه‌خانه‌ای را نمونه‌هایی از تلاقی و تعامل فرهنگی میان اقوام دانست و گفت: این نمونه‌ها نشان می‌دهند که میراث‌فرهنگی در بستر ارتباط و تبادل شکل می‌گیرد و هویت‌های فرهنگی، در کنار حفظ ویژگی‌های خود، از تجربه و تعامل با دیگر جوامع نیز تأثیر می‌پذیرند.

او در ادامه، گردشگری جامعه‌محور را فرصتی برای معرفی مسئولانه میراث ناملموس ارزیابی کرد و افزود: حضور گردشگران در زندگی روزمره جوامع محلی، مشارکت در فعالیت‌های هنری و آشنایی با آیین‌ها و سنت‌های بومی، می‌تواند به جای نگاه مصرفی، زمینه شناخت و همدلی را فراهم کند و در عین حال به تقویت معیشت و عزت‌نفس جوامع میزبان و احیای سنت‌های در معرض فراموشی کمک کند.

نعمتی در عین حال نسبت به تجاری‌سازی و بازنمایی تصنعی میراث ناملموس هشدار داد و تاکید کرد: تبدیل سنت‌های زنده به نمایش‌هایی تکراری و مطابق با ذائقه گردشگران، ممکن است آن‌ها را از معنا و کارکرد اجتماعی اصیل خود دور کند. جوامع محلی و حاملان اصلی میراث باید با آگاهی و رضایت آزادانه، در مرکز تصمیم‌گیری درباره معرفی و بهره‌برداری از میراث خود قرار داشته باشند.

او خاطرنشان کرد: پاسداری منصفانه و مسئولانه از میراث‌ناملموس، مستلزم احترام به پویایی سنت‌ها و حفظ معنای واقعی آن‌ها در زندگی مردم است، رویکردی که می‌تواند آیین‌ها، نغمه‌ها، روایت‌ها و دست‌آفریده‌های اقوام را از نمادهایی نمایشی به زمینه‌ای برای شناخت خویشاوندی فرهنگی و سرنوشت مشترک انسانی تبدیل کند.

انتهای پیام/

دبیر
مهدی نورعلی
منبع خبر: میراث آریا
اشتراک‌گذاری: تلگرام واتساپ X

ارسال دیدگاه