دبیر ستاد ملی جمعیت با هشدار نسبت به تداوم روند کاهش فرزندآوری در کشور اعلام کرد نرخ باروری کلی ایران در سال ۱۴۰۴ به ۱.۳۴ فرزند رسیده است؛ رقمی که فاصله قابل‌توجهی با نرخ ۲.۱ فرزند مورد نیاز برای حفظ سطح فعلی جمعیت دارد.
به گزارش تابناک، مرضیه وحید دستجردی در بیست‌وچهارمین همایش بین‌المللی انجمن علمی باروری و ناباروری ایران، با تشریح وضعیت جمعیتی کشور گفت: در حالی که میانگین فرزندآوری هر زن در سال ۱۳۶۵ حدود ۶ تا ۷ فرزند بود، این شاخص اکنون به ۱.۳۴ کاهش یافته است.
وی با اشاره به برآوردهای مطرح‌شده درباره آینده جمعیت ایران اظهار کرد: در صورت ادامه روند کنونی، جمعیت کشور طی ۷۵ سال آینده ممکن است به ۳۱ میلیون نفر کاهش یابد. همچنین پیش‌بینی می‌شود پنجره جمعیتی ایران طی ۱۵ سال آینده بسته شود.
اقتصاد و تغییرات اجتماعی؛ عوامل مؤثر بر کاهش فرزندآوری
دستجردی، ارتقای سطح سواد و توسعه اجتماعی بدون تناسب با توسعه اقتصادی را از مهم‌ترین عوامل کاهش موالید دانست و گفت بیش از ۷۵ درصد موارد کاهش فرزندآوری به این مجموعه عوامل مربوط است.
به گفته وی، تورم، هزینه سنگین مسکن، کاهش امید اجتماعی، تغییرات فرهنگی، فردگرایی، تأخیر در ازدواج و دشواری ایجاد تعادل میان اشتغال و فرزندآوری از دیگر موانع پیش روی خانواده‌هاست.
اعداد و ارقام
دبیر ستاد ملی جمعیت همچنین از وجود حدود ۷.۳ میلیون مرد مجرد در گروه سنی ۲۰ تا ۵۴ سال و ۶.۵ تا ۷ میلیون زن مجرد در سنین ۱۵ تا ۴۹ سال خبر داد؛ آماری که به گفته وی، نشان‌دهنده حضور حدود ۱۴ میلیون فرد مجرد در گروه‌های سنی مورد اشاره است.
بر اساس آمار ارائه‌شده در این همایش، میانگین سن مادران هنگام تولد نخستین فرزند در کشور ۲۷.۶ سال و در تهران ۳۰.۸ سال است. همچنین فاصله متوسط ازدواج تا تولد نخستین فرزند حدود ۴.۶ سال اعلام شده است.
دستجردی با اشاره به افزایش هفت‌برابری تجرد قطعی زنان، اعلام کرد این شاخص از ۱.۱ درصد در سال ۱۳۷۵ به ۷.۷ درصد رسیده است.
بیشتر بخوانید؛
احیای سازمان ملی جوانان در جامعه رو به سالمندی!
کاهش تعداد ازدواج‌ها نیز از دیگر شاخص‌های مورد اشاره وی بود؛ به‌طوری‌که تعداد ازدواج‌های ثبت‌شده از حدود ۹۰۰ هزار مورد در سال ۱۳۸۹ به ۴۳۱ هزار مورد در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است.
وی همچنین سهم جمعیت بالای ۶۰ سال کشور را در حال حاضر ۱۳ درصد اعلام کرد و گفت این رقم بر اساس پیش‌بینی‌های مطرح‌شده تا سال ۱۴۳۰ به ۳۲ درصد خواهد رسید؛ روندی که می‌تواند هزینه‌های مراقبتی و درمانی را افزایش دهد و کمبود نیروی جوان را تشدید کند.
