در همین ایام پاییز سال ۱۳۵۹بود همراه سید جلیل در آبادان بودیم آبادان در محاصره، ایستگاه ۷، رودخانه بهمنشیر، شرکت ایران گاز ساختمانی در فاصله ۱۵۰۰متری تانکهای صف کشیده بعثی‌ها واما نیروهای ما حتی فاقد سنگری یا پناهگاهی مختصر پاسداران حفره‌هایی که موسوم به سنگر حفره روباهی بود با سرنیزه‌های تفنگ ژ۳ در دل زمین کنده بودند ودر آن سنگر می‌گرفتند واما شب که میشد در عملیاتهای شبیخون همچون صاعقه بر تانکهای بعثیون فرود می آمدند وخواب را بر آنها حرام میکردند شهیدسید احمد مرشدی در یکی از این شبیخونها به شدت مجروح شد وبه پشت جبهه منتقل ودر بیمارستان بستری گردید سید جلیل اجازه نداد جای برادر در میدان خالی بماند به آبادان آمد او در بین نیروها به منزله بمب روحیه بود همیشه خندان وبا روحیه حضورش در بین نیروها خستگی وغربت را از جان آنها می‌زدود
برخی انسان‌ها را نمی‌توان تنها با عناوین و مسئولیت‌هایشان شناخت؛ چراکه ارزش واقعی آنان نه در منصب‌هایی که بر عهده داشته‌اند، بلکه در مسیری است که پیموده‌اند، دشواری‌هایی که به جان خریده‌اند و اثری است که از خود در زندگی دیگران بر جای گذاشته‌اند.
سردار سرتیپ پاسدار سیدجلیل مرشدی بی‌تردید از جمله این مردان بود؛ مردی که زندگی خویش را با مجاهدت، مسئولیت‌پذیری، وفاداری به آرمان‌های انقلاب اسلامی و خدمت به مردم معنا کرد.
از روزهایی که در دوران دانشجویی در هندوستان، در برابر جریان‌های منحرف و دستگاه سرکوب رژیم پهلوی ایستاد، تا هنگامی که تحصیل را رها کرد و راهی لبنان شد تا در صف مبارزان علیه رژیم صهیونیستی قرار گیرد، نشانه‌های روحیه مبارزه‌جویی و آرمان‌خواهی در وجود او آشکار بود.
با پیروزی انقلاب اسلامی، به زادگاه خود بازگشت و در ساماندهی امنیت و انتظامات شهر نقش‌آفرینی کرد. تأسیس سپاه پاسداران در شهرستان استهبان در خردادماه ۱۳۵۸ و پذیرش مسئولیت نخستین فرماندهی آن، از جمله یادگارهای ماندگار او در تاریخ این شهرستان است.
اما میدان بزرگ‌تر مجاهدت، دفاع مقدس بود؛ عرصه‌ای که سردار مرشدی در آن، از ذوالفقاریه تا شلمچه، در کنار فرماندهان و رزمندگان اسلام حضور یافت و در عملیاتهای مهمی همچون توکل، فرمانده کل قوا، فتح خرمشهر و کربلای ۳، ۴ و ۵ و عملیات انهدام اسکله‌های البکر و الامیه شرکت کرد. حضور در قرارگاه دریایی نوح نبی(ع) و پذیرش مسئولیت‌های ستادی و هماهنگی، گوشه دیگری از کارنامه این مجاهد خستگی‌ناپذیر است.
پس از دوران دفاع مقدس نیز مسئولیت‌های متعدد ایشان در سپاه پاسداران، از فرماندهی سپاه استان‌های کهگیلویه و بویراحمد و قم تا مسئولیت روابط عمومی فرماندهی کل سپاه، ستاد سازمان اطلاعات سپاه و بنیانگذاری سازمان فرهنگی خانواده پاسداران، نشان‌دهنده اعتماد به تجربه، تدبیر و توان مدیریتی او بود.
با این همه، شاید یکی از زیباترین ابعاد شخصیت سردار مرشدی را باید در پیوند عمیق و ناگسستنی او با زادگاهش، استهبان، جست‌وجو کرد.
او با وجود مسئولیت‌های گسترده و جایگاه‌های مهمی که در سطح ملی بر عهده داشت، هیچ‌گاه خود را از مردم و زادگاهش جدا ندانست. استهبان برای او صرفاً محل تولد نبود؛ تعلقی عمیق و مسئولیتی همیشگی بود. هر جا که بود، دغدغه مردم شهرش را داشت و از هر فرصتی برای پیگیری مشکلات، کمک به پیشرفت شهرستان و گره‌گشایی از امور مردم بهره می‌گرفت.
این ویژگی، شاید از بسیاری از عناوین و مسئولیت‌های رسمی او ارزشمندتر باشد؛ چراکه بزرگی انسان‌ها تنها به میزان مسئولیت‌هایی که بر عهده می‌گیرند نیست، بلکه به میزان وفاداری آنان به مردم و ریشه‌های خویش نیز بستگی داردسید جلیل القدر سید جلیل مرشدی واپسین لحظات عمر پر برکتش ودوران بیماری را نیز در استهبان گذراند ودر همان شهر دوست داشنی خود رحیل کوچ بر بست ودر کنار برادر شهیدش آرامش گرفت.
امروز که سردار سیدجلیل مرشدی از میان ما رفته است، آنچه باقی می‌ماند، خاطره سال‌ها مجاهدت، مسئولیت‌شناسی، تلاش صادقانه و پیوند عمیق او با مردم است. نام او در حافظه تاریخی استهبان، در خاطرات همرزمان دوران دفاع مقدس و در کارنامه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ماندگار خواهد بود.
بی‌تردید، تجلیل شایسته از چنین شخصیت‌هایی تنها در برگزاری مراسم بزرگداشت خلاصه نمی‌شود؛ بلکه پاسداشت راه و منش آنان، ثبت دقیق خاطرات و تجربیاتشان و معرفی خدمات و مجاهدت‌هایشان به نسل جوان، وظیفه‌ای است که بر دوش همگان، به‌ویژه مسئولان و نهادهای فرهنگی شهرستان، قرار دارد.
سردار مرشدی رفت، اما راهی که با ایمان و مجاهدت پیمود و پیوندی که با مردم و زادگاهش برقرار ساخت، سرمایه‌ای ماندگار برای استهبان و نسل‌های آینده خواهد بود.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
