
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، از نخستین روزهای حضور احمد دنیامالی در رأس وزارت ورزش و جوانان که ۳۱ مردادماه ۱۴۰۳ رقم خورد، تصمیمی مهم در ساختار فدراسیونهای ورزشی گرفته شد. این تصمیم، تعیین سرپرست برای فدراسیونهایی بود که دوره ریاست ۴ ساله آن به پایان رسیده و قرار بر این بود که انتخابات برای تعیین رئیس بعدی، با حضور سرپرست برگزار شود. در این خصوص هرچند گفته شد که وزیر ورزش و جوانان اعتقادی به اداره شدن فدراسیونها با سرپرست ندارد، اما این اتفاق در بیشتر فدراسیونهای ورزشی رقم خورد و شرایط برگزاری انتخابات برخی فدراسیونها را پیچیده کرد. حالا اما وزارت ورزش و جوانان تصمیم گرفته انتخابات تمامی فدراسیونهای ورزشی را بدون دوره سرپرستی برگزار کند و خود رؤسای فدراسیونها روند برگزاری انتخابات را دنبال خواهند کرد.
طبیعی است که انتخاب سرپرست برای فدراسیونها، دچار آفتهایی بوده و به طور کلی هم اتفاق خوشایندی برای ورزش یا هیچ ساختار مدیریتی دیگری نیست. فردی که به صورت موقت قرار است ساختاری را مدیریت کند، به طور طبیعی نمیتواند برنامه بلند مدت داشته باشد و در کوتاه مدت هم مأموریتی ویژه دارد که ممکن است مسیر حرکت ساختار را [که اینجا ورزش است] کُند یا متوقف کند.
- بیشتر بخوانید:
چهار ابطال انتخاباتی و سکوت وزارت ورزش؛ فدراسیونهای ورزشی روی زمین سست
وزیر ورزش و جوانان، آذرماه ۱۴۰۳ در خصوص تعیین سرپرست برای فدراسیونهای ورزشی گفته بود: «به سرپرستی اعتقاد نداریم، اما در رشتههایی که دستگاههای نظارتی حرف برای انتخابات داشته باشند، قطعا از طریق سرپرستی عمل میکنیم. این به آن معنا نیست که رئیس فدراسیون نتواند در انتخابات شرکت کند؛ رئیس فدراسیون هم به شرط تایید از طریق دستگاههای نظارتی میتواند در انتخابات شرکت کند.» کمی پیش از آن و در آبان ماه ۱۴۰۳ هم محمدشروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان به این موضوع تأکید کرده و گفته بود: «وزارت ورزش و جوانان وظیفه دارد به عنوان حاکمیت، عدالت را بین کاندیدای شرکتکننده در انتخابات فدراسیونهای ورزشی مراعات کند. با بررسیهای انجام شده، تصمیم گرفته شد پس از دوره ۴ ساله رؤسای فدراسیونهای ورزشی، سرپرستی توسط رئیس مجمع تعیین شود.»
فشار مجلس روی وزیر ورزش و جوانان درباره فدراسیونها
حالا اما خبر آمده است که انتخابات فدراسیونهای ورزشی قرار است طبق روال گذشته برگزار شود و دیگر خبری از انتخاب سرپرست نیست. چند انتخابات اخیر فدراسیونهای ورزشی با حواشی همراه بوده که برخی از آنها منجر به ابطال هم شده است. با این حال موضوع فقط این حواشی و ابطال چند انتخابات نیست، بلکه وزیر ورزش و جوانان در ماههای اخیر از سوی مجلس شورای اسلامی هم تحت فشار بوده که بخشی از این فشارها مربوط به موضوع انتخاب سرپرست و ابطال برخی انتخابات فدراسیونها بوده است.
بازگشت ورزش به روال پیشین درباره انتخابات فدراسیونها
سید محمدشروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفهای وزارت ورزش و جوانان، درباره تصمیم وزارت ورزش برای برگزاری انتخابات بدون انتخاب سرپرست گفت: «در زمانهای گذشته مسائلی رخ میداد که کنترلهای لازم وجود نداشت. بر همین اساس تصمیم گرفته شد انتخابات فدراسیونها مثل قبل برگزار شود؛ یعنی کار به دوره سرپرستی و حضور سرپرست در فدراسیونها کشیده نشود، چون شرایط آسیبهایی را به دنبال دارد.» با این حال بازگشت وزارت ورزش به روال گذشته و برگزاری انتخابات فدراسیونها بدون تعیین سرپرست، مثل هر تصمیم دیگری خوبیها و بدیهای خودش را دارد. از یک سو، شروع دوره جدید هر رئیس فدراسیونی بلافاصله با پایان دوره رئیس فدراسیون قبلی، اتفاق خوبی است که باعث متوقف شدن کارها نمیشود، اما از سوی دیگر، برخی رؤسای فدراسیونهای ناکارآمد، در صورتی که خودشان برگزار کننده انتخابات باشند، با مهندسی مجامع انتخاباتی، دوره ریاست خود را ابقا میکنند که این سوی بد ماجراست.

نتیجه انتخابات فدراسیونها با سرپرست؛ ابطال و خطا
اکنون انتخابات چند فدراسیون ورزشی در پیش است؛ برخی از آنها دوره ریاست چهار ساله را پشت سر گذاشتهاند و برخی دیگر هم با ابطال انتخابات مواجه شدهاند که به احتمال زیاد با قطعی شدن رأی، باید مجدداً پروسه برگزاری انتخابات صورت پذیرد. فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام، فدراسیون ورزشهای دانشگاهی، فدراسیون بسکتبال، فدراسیون تیر و کمان، فدراسیون شمشیربازی، فدراسیون هندبال و… که نگاهی به عملکرد چهار ساله برخی از این فدراسیونها، نشان میدهد که ادامه مسیر با رؤسای فعلی آنها، اشتباهی جبران ناپذیر است. به طور مثال، فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام، با پروندههای عجیبی در چهار سال اخیر روبهرو بوده، اما رئیس پیشین این فدراسیون تاکنون دو بار به صورت مستقیم و غیر مستقیم انتخابات این فدراسیون را ابطال کرده یا از طریق نفوذش در فدراسیون جهانی، این فدراسیون را تعلیق کرده است. فدراسیون ورزشهای دانشگاهی هم در یک سال اخیر تصمیمات غلطی داشته که حالا هم با ابطال انتخابات روبهرو شده است، اما از همه اینها مهمتر، فدراسیونهای المپیکی هستند.
مسیر نادرست چند فدراسیون المپیکی
فدراسیون شمشیربازی با پایان المپیک ۲۰۲۴ پاریس، رو به افول بوده و با تصمیماتی هم که در دو سال اخیر گرفته شده، نمیتوان امیدی به آینده داشت. حالا اگر قرار باشد که برای این فدراسیون پیش از انتخابات سرپرستی تعیین نشود، احتمال اینکه حضور علیرضا پورسلمان با رأی مجمع، تمدید شود، وجود دارد. با این حال وزیر ورزش و جوانان باید پاسخ دهد که آیا از روند این فدراسیون رضایت دارد که یک دوره چهار ساله دیگر این مسیر ادامه پیدا کند؟ فدراسیون هندبال هم دو دوره با ریاست علیرضا پاکدل پیش رفته، اما ثمره ۸ سال مدیریت او که اسفندماه به پایان میرسد، چه بوده و چه نتیجهای حاصل شده است؟ نتیجه کسب شده در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، نشان داد که نمیتوان از این مسیر به خروجی شگفتانگیزی رسید و اگر عقبگرد نکنیم، نهایتاً درجا خواهیم زد. با این حال، آیا احمد دنیامالی، شرایط را برای ماندن پاکدل فراهم خواهد کرد؟
اگرچه مسئله ورود نامزدها به انتخابات، چند مرحلهای است و صرفاً با ثبتنام یک کاندیدا، حضور افراد در انتخابات نهایی نمیشود. از همینرو گویا وزارت ورزش و جوانان تلاش دارد که نظارت خود را گستردهتر کند. محمدشروین اسبقیان در این خصوص گفت: «اکنون ثبتنامها سامانهای شده و کنترلها نیز بیشتر است. با توجه به این موضوع، مقرر شد تکلیف ریاست آینده هر فدراسیون از این به بعد پیش از پایان دوره چهار ساله ریاست فعلی مشخص شود. در دوران سرپرستی گاهی اوقات ابهاماتی ایجاد میشد. در مجموع با در نظر گرفتن همه جوانب این تصمیم گرفته شد که انتخابات پیش از پایان دوره کنونی در هر فدراسیون انجام شود.»
زشت مثل مهندسی انتخابات فدراسیونهای ورزشی
طبیعتاً برگزاری انتخابات فدراسیونها پیش از پایان دوره ریاست و بدون تعیین سرپرست، یک تصمیم اصولی و البته طی شدن یک روال قانونی است. تصمیم خوبی که وزارت ورزش و جوانان بالاخره پس از دو سال گرفت و اشتباه گذشته خود را اصلاح کرد. با این حال بد ماجرا، جایی است که اجازه داده شود، رؤسای ناکارآمد از باگهای قانونی بهرهمند شوند و خود را بار دیگر به مجمع انتخاباتی برسانند. شاید اینجا لازم باشد تا وزارت ورزش و جوانان براساس عملکرد، اجازه ورود مجدد به رؤسای فدراسیونها را صادر کند تا مسیر اشتباه، تکرار نشود تا به ورزش کشور آسیب نرسد. زشتی ماجرا هم جایی است که طبیعتاً این افراد ناکارآمد بتوانند با مهندسی مجامع انتخاباتی خود، ریاستشان را تمدید کنند و چهار سال ابقا شوند که انتخاب سرپرست تا حدودی مقابل این آفت را میگرفت، اما حالا شرایط کمی سختتر خواهد شد.