به گزارش تابناک، زمان زیادی است که سایت مطالبه گر تابناک از فهرست رسانه‌های مدعو جهت طرح سوالات، و پیگیری دغدغه‌های اصلی مردم و کشور از برنامه‌های خبری ریاست جمهوری اعم از حضور در حیاط دولت، نشست سخنگوی دولت و … از سوی شورای اطلاع رسانی دولت به طور عمدی حذف شده و علیرغم نامه‌نگاریهای و پیگیری‌های متعدد در این ارتباط، همچنان توجهی از سوی این شورا که وظیفه ذاتی و فلسفه شکل گیری آن بررسی همین موضوعات است، صورت نمی‌گیرد!
حیاط دولت قرار است محل پاسخگویی باشد؛ جایی که خبرنگاران بتوانند بدون واسطه مقابل وزیران، معاونان رئیس‌جمهور و رؤسای سازمان‌ها قرار بگیرند و درباره مشکلات مردم، تصمیم‌های اجرایی و وعده‌های تحقق‌نیافته سؤال کنند.
اما وقتی رسانه‌ای مانند تابناک، با سابقه و مخاطبان گسترده، به طور مستمر از این فرصت محروم می‌شود، فلسفه چنین نشست‌هایی زیر سؤال می‌رود. مگر قرار است حیاط دولت به محلی برای حضور رسانه‌های همسو و طرح پرسش‌های کم‌هزینه تبدیل شود؟
نکته قابل تامل این است که در همین برنامه‌ها، رسانه‌هایی حضور دارند که از نظر سابقه حرفه‌ای و میزان مخاطب، قابل مقایسه با رسانه‌های باسابقه‌ای چون تابناک نیستند.
موضوع زیر سؤال بردن حق حضور آن رسانه‌ها نیست؛ هر رسانه‌ای باید امکان پوشش و پرسشگری داشته باشد. مسئله این است که چرا این حق برای تابناک به رسمیت شناخته نمی‌شود؟ اگر معیار، حرفه‌ای‌گری و مطالبه‌گری است، حذف یک رسانه باسابقه چه توجیهی دارد و اگر معیار دیگری در کار است، شورای اطلاع‌رسانی دولت باید صریحاً آن را اعلام کند.
تداوم این رویه، شائبه برخورد گزینشی با رسانه‌ها را تقویت می‌کند؛ گویی حضور در کنار مسئولان دولت امتیازی است که باید به برخی رسانه‌ها داده شود و از برخی دیگر دریغ شود.
دولت نمی‌تواند از شفافیت و پاسخگویی سخن بگوید، اما همزمان رسانه‌ای را که می‌خواهد از وزیران درباره مسائل مردم سؤال کند، پشت در نگه دارد.
تابناک نه برای گرفتن امتیاز، بلکه برای انجام وظیفه رسانه‌ای خود مطالبه حق حضور دارد. اگر دولت به پرسش‌های رسانه‌ها پاسخ دارد، دلیلی برای بستن درها وجود ندارد؛ و اگر از پرسشگری نگران است، مسئله دیگر دعوت‌نامه نیست، بلکه نگاه آن به رسانه و پاسخگویی است.
